Nieważne, że skończony tylko w połowie, bo brakuje błotników, nóżki, którą połamałam na wyprawie bornholmskiej od ciężaru sakw, koszyka dużego, co to już upatrzony i czeka na nadmiar gotówki, no i najważniejszego czyli malowania widelca, który musiał pozostać do serwisowania w takim stanie, jak jest.
Wczoraj jednak odebrałam rower z przeglądu generalnego, bo rozebranie go na milion części i złożenie, wymagało też "rozregulowania" przerzutek. Podziwiam męża za odwagę, bo okazało się, że jak chcę pomalować rower specjalną farbą, to musi zostać samiutka rama, no i zaczęło się.... UWAGA! Współczesny rower z wyższej półki, z przerzutkami z tyłu i z przodu, ma conajmniej milion części ;-) Dlatego, po pomalowaniu, jeszcze tego samego wieczoru musiałam z mężem złożyć rower, bo na drugi dzień to już byłaby loteria, co do czego i dlaczego zostało nam tyyyyle śrubek... ;-)
Chłopaki z mojego ulubionego sklepu rowerowego, zrobili mega przegląd, ustawili wszystko, jak trzeba, wymienili przy okazji klamki, manetki i wszystkie linki z pancerzami, oczywiście na białe. Ja na miejscu kupiłam nowe siodełko, które dziś testowałam przez ponad 15 km, co okazało się rewelacyjnym doświadczeniem, bo przy okazji odkryłam kilka rzeczy. W poniedziałek przyszły zamówione białe opony, które po nocach mi się śniły. Jak się baba uprze, to szkoda gadać ;-) Ale zamówiłam, doszły i już na nich śmigam. Są świetne. Na poprzednich męczyłam się na drogach asfaltowych, te są genialne. Jeżdżę pół na pół - leśne szutry i asfalt, więc opony takie to strzał w dziesiątkę. Chodzi o bieżnik oczywiście.
Co ja tam jeszcze chciałam..., aaa...dzwonek ładny. Już widziałam taki i kupię sobie, bo jednak się przydaje. W środę jadę po sakwę boczną na bagażnik. Zastanawiam się tylko czy granatowa czy czerwona?
Dlaczego rower jest niebieski? Hmmm... Z dwóch powodów. Po pierwsze, gdy stanęłam przed regałem z farbami i oglądałam przez pół godziny te kolory, okazało się, że jedynym słusznym wyborem będzie właśnie ten kolor. Po drugie, kocham, kocham, kocham film z Laetitią Castą pt. "Niebieski rower" i to też poniekąd inspiracja, choć jej rower był tam jasnoniebieski. Ja chciałam ciemniejszy.
Teraz tylko się zastanawiam nad koszykiem, bo są dwie wersje - jedna to biały wiklinowy, a druga wersja to naturalny kolor wikliny. Do tego dwie wyściółki koszyka, albo granatowa w białe kropki, albo czerwona w białe kropki. Albo czort wie, jaka... Dylematy baby ;-)
Ciekawe czy to zakochana para. Nie znam się na tym, ale słyszałam, że łabędzie łączą w pary na całe życie. Piękne ptaki, widać to z bliska, zza traw, gdy można je obserwować w ich naturalnym środowisku.
Za każdym razem, gdy jeżdżę po naszych lasach, odkrywam nowe miejsca. Dzisiejsza trasa to jakiś istny kosmos, bo nigdy piękniejszą nie jechałam po naszym terenie. Na zdjęciach akurat nie ma tego, co widziałam, bo nie jest tak, że jadę i co pięć minut zatrzymuję się, aby zrobić zdjęcie. Jadę z uśmiechem od ucha do ucha i delektuję się zmianami i cudami. Zostaje wszystko w mojej głowie. Czasami żałuję, że nie zatrzymałam się, bo później chcę komuś pokazać coś ciekawego, ale jest po fakcie. Zatrzymuję się tam, gdzie potrzebuję, np., żeby sobie poleżeć i policzyć chmury, poczytać książkę, coś zjeść, podumać.
Dziś pogoda dopisała, słońce się uśmiechało, jak ja do całego świata. Najpiękniejszy Dzień Kobiet jaki pamiętam!
Dziewczyny, życzę Wam w tym dniu zdrowia i spełnienia w życiu. I niczego więcej. To wystarczy. Ścikam mocno i serdecznie każdą z Was. Wysyłam uśmiech i energię prosto ze słonecznego lasu :-)
